അമേരിക്കയുടെ ‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’ എന്താണ്?; ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകളെ നിശ്ചലമാക്കാൻ കഴിയുന്ന അത്യാധുനിക ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസംവിധാനം

വാഷിംഗ്ടണ്‍: ആധുനിക യുദ്ധരംഗത്ത് ശത്രുവിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ മിസൈലുകളും ബോംബുകളും മാത്രം മതിയാകില്ല. ശത്രുസേനയുടെ ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളും നാവിഗേഷൻ സാങ്കേതിക വിദ്യകളും പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുന്നതും യുദ്ധവിജയത്തിൽ നിർണായകമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് അമേരിക്കയുടെ ‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’ (Hammer of the Gods) എന്ന പേരിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസംവിധാനം ശ്രദ്ധനേടുന്നത്. ജിപിഎസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉപഗ്രഹാധിഷ്ഠിത നാവിഗേഷൻ സിഗ്നലുകളെ തടസ്സപ്പെടുത്താനും അതുവഴി ശത്രുവിന്റെ സൈനിക നീക്കങ്ങളുടെ കൃത്യത കുറയ്ക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയാണിത്.

യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ, ഡ്രോണുകൾ, മിസൈലുകൾ, നാവിക സേനയുടെ കപ്പലുകൾ, കരസേനയുടെ വിവിധ ആയുധ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഇന്ന് ഉപഗ്രഹ നാവിഗേഷന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്താനും സഞ്ചാരപാത കണ്ടെത്താനും കൃത്യമായ സമയം നിർണയിക്കാനും ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകളെ ആശ്രയിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഉപഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നുള്ള സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെട്ടാൽ സൈനിക ഉപകരണങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയെയും കൃത്യതയെയും ബാധിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ലഭ്യമായ വിവരണങ്ങൾ പ്രകാരം, ശത്രുസേന ഉപയോഗിക്കുന്ന പൊസിഷനിംഗ്, നാവിഗേഷൻ, ടൈമിംഗ് (Positioning, Navigation and Timing–PNT) സംവിധാനങ്ങളെ ഇലക്ട്രോണിക് മാർഗങ്ങളിലൂടെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പദ്ധതിയാണ് ‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’.

സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ സ്ഫോടനശക്തിയിലൂടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ തകർക്കുമ്പോൾ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസംവിധാനങ്ങൾ റേഡിയോ ഫ്രീക്വൻസി സിഗ്നലുകളെ സ്വാധീനിച്ചാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇതിലൂടെ ശത്രുവിന്റെ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത് തടസ്സപ്പെടുത്താനോ അവയുടെ വിശ്വാസ്യത കുറയ്ക്കാനോ കഴിയും.

2026 ജൂലൈയിൽ ദക്ഷിണ കാലിഫോർണിയയുടെ തീരത്തോടു ചേർന്ന സമുദ്ര മേഖലയിൽ അമേരിക്കൻ കരസേന, നാവികസേന, സ്പേസ് ഫോഴ്‌സ് എന്നിവ സംയുക്തമായി ഈ സംവിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകളിൽ പറയുന്നത്. എന്നാൽ ‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’ എന്ന പേരിലുള്ള സംവിധാനത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക വിശദാംശങ്ങളും പരീക്ഷണഫലങ്ങളും സ്വതന്ത്രമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ഭൂമിയെ ചുറ്റുന്ന ഉപഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന റേഡിയോ സിഗ്നലുകളാണ് ജിപിഎസ് സംവിധാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഉപഗ്രഹങ്ങൾ അയയ്ക്കുന്ന സമയവിവരങ്ങളും അവയുടെ സ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ജിപിഎസ് റിസീവറുകൾ ഭൂമിയിലെ സ്വന്തം സ്ഥാനം കണക്കാക്കുന്നത്.

ഭൂമിയിലെത്തുമ്പോൾ ഈ സിഗ്നലുകൾ വളരെ ദുർബലമായിരിക്കും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ശക്തമായ മറ്റ് റേഡിയോ സിഗ്നലുകളുടെ ഇടപെടൽ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ ബാധിച്ചേക്കാം.

ജിപിഎസ് ജാമിംഗ് (GPS Jamming) എന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യയിൽ ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന റേഡിയോ ഇടപെടലുകളാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഇതോടെ റിസീവറിന് യഥാർത്ഥ ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകൾ തിരിച്ചറിയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാം. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്ഥാനം കണ്ടെത്തുന്നതിൽ കാലതാമസമുണ്ടാകുകയോ നാവിഗേഷൻ വിവരങ്ങൾ പൂർണമായി നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം.

ഇതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് ജിപിഎസ് സ്പൂഫിംഗ് (GPS Spoofing). യഥാർത്ഥ ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകളെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന വ്യാജ സിഗ്നലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് റിസീവറിന് തെറ്റായ സ്ഥാനമോ സമയമോ ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ജാമിംഗും സ്പൂഫിംഗും വ്യത്യസ്ത സാങ്കേതിക വിദ്യകളാണെങ്കിലും രണ്ടും നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യതയെ ബാധിക്കാം.

എന്നാൽ ‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’ സംവിധാനത്തിൽ കൃത്യമായി ഏത് സാങ്കേതികരീതിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നതെന്ന കാര്യത്തിൽ സ്ഥിരീകരിച്ച വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല.

ആധുനിക സൈനിക ഡ്രോണുകളിൽ പലതും നിശ്ചിത സഞ്ചാരപാത പിന്തുടരുന്നതിനും ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്തുന്നതിനും ഉപഗ്രഹ നാവിഗേഷൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഇത്തരം ഡ്രോണുകളുടെ സ്ഥാനനിർണയത്തിൽ പിഴവുകൾ സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

ഉപഗ്രഹ നാവിഗേഷനെ ആശ്രയിക്കുന്ന ചില ഗൈഡഡ് മിസൈലുകളുടെയും കൃത്യതയെ സിഗ്നൽ തടസ്സങ്ങൾ ബാധിച്ചേക്കാം. ലക്ഷ്യസ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ കൃത്യമായി ലഭിക്കാത്ത സാഹചര്യം അവയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ സങ്കീർണമാക്കും.

അതേസമയം, ജിപിഎസ് തടസ്സപ്പെടുത്തിയാൽ എല്ലാ ഡ്രോണുകളും മിസൈലുകളും ഉടൻ പ്രവർത്തനരഹിതമാകുമെന്ന് കരുതാനാവില്ല. പല സൈനിക സംവിധാനങ്ങളിലും ഇനേർഷ്യൽ നാവിഗേഷൻ, ദൃശ്യാധിഷ്ഠിത നാവിഗേഷൻ, മറ്റ് സെൻസറുകൾ തുടങ്ങിയ ബദൽ സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ചായിരിക്കും ജിപിഎസ് തടസ്സത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഘാതം.

ശത്രുവിന്റെ ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിനൊപ്പം സ്വന്തം സൈനിക ഉപകരണങ്ങൾ സമാനമായ ആക്രമണങ്ങളെ അതിജീവിക്കുമെന്നുറപ്പാക്കുന്നതും അമേരിക്ക ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾക്ക് പ്രധാന വെല്ലുവിളിയാണ്.

ഇതിനായി ഇനേർഷ്യൽ നാവിഗേഷൻ സിസ്റ്റം (Inertial Navigation System–INS), ക്വാണ്ടം സെൻസിംഗ്, അത്യന്തം കൃത്യതയുള്ള ആറ്റോമിക് ക്ലോക്കുകൾ തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകളിൽ ഗവേഷണം പുരോഗമിക്കുകയാണ്.

ഇനേർഷ്യൽ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ ആക്സിലറോമീറ്ററുകളും ജൈറോസ്കോപ്പുകളും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു വാഹനത്തിന്റെയോ വിമാനത്തിന്റെയോ ചലനവും ദിശാമാറ്റവും കണക്കാക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകൾ ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിലും സഞ്ചാരപാത നിർണയിക്കാൻ സാധിക്കും.

എന്നാൽ ദീർഘനേരം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ അളവിലുള്ള പിഴവുകൾ ക്രമേണ വർധിക്കുമെന്നതാണ് പരമ്പരാഗത ഇനേർഷ്യൽ നാവിഗേഷന്റെ പ്രധാന പരിമിതി. ഈ പ്രശ്നം കുറയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഗവേഷണത്തിലാണ് കൂടുതൽ കൃത്യതയുള്ള സെൻസറുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത്.

ഭാവിയിലെ സൈനിക നാവിഗേഷനിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള മേഖലയാണ് ക്വാണ്ടം സെൻസിംഗ്. ആറ്റങ്ങളുടെയും മറ്റ് ക്വാണ്ടം സംവിധാനങ്ങളുടെയും സവിശേഷ സ്വഭാവങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ചലനം, ത്വരണം, ഗുരുത്വാകർഷണം തുടങ്ങിയ ഭൗതിക അളവുകൾ വളരെ കൃത്യമായി കണ്ടെത്താനാണ് ഗവേഷകർ ശ്രമിക്കുന്നത്.

ഇത്തരം സെൻസറുകൾ വികസിപ്പിച്ച് പ്രായോഗികമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ജിപിഎസ് ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിലും വിമാനങ്ങൾക്കും ഡ്രോണുകൾക്കും മറ്റ് സൈനിക വാഹനങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ കൃത്യതയോടെ സഞ്ചരിക്കാൻ സഹായകമായേക്കും.

പ്രത്യേകിച്ച് ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകൾ ലഭിക്കാത്ത സമുദ്രാന്തർഭാഗങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അന്തർവാഹിനികൾക്ക് ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഏറെ പ്രയോജനകരമാകാം.

എന്നാൽ ക്വാണ്ടം നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഗവേഷണത്തിന്റെയും പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലാണ്. അവയെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പൂർണമായ ജിപിഎസ് ബദലായി ഇപ്പോൾ കണക്കാക്കാനാവില്ല.

ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധസാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെ വികസനത്തിൽ അമേരിക്ക മാത്രമല്ല മുന്നേറുന്നത്. ചൈനയും റഷ്യയും ഉപഗ്രഹ നാവിഗേഷൻ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഇലക്ട്രോണിക് ആക്രമണങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനുമുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകളിൽ നിക്ഷേപം നടത്തുന്നുണ്ട്.

ഡ്രോണുകളുടെയും കൃത്യതയുള്ള ആയുധങ്ങളുടെയും ഉപയോഗം വർധിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും ഉയരുകയാണ്. ശത്രുവിന്റെ ആശയവിനിമയവും നാവിഗേഷനും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ നേരിട്ടുള്ള ആയുധാക്രമണങ്ങളില്ലാതെയും സൈനിക പ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയും.

അതേസമയം, ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങളുടെ ഉപയോഗം സൈനിക മേഖലയിൽ മാത്രം പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതല്ല. ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകളിലെ തടസ്സങ്ങൾ സമീപപ്രദേശങ്ങളിലെ സിവിലിയൻ വിമാനങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, മറ്റ് നാവിഗേഷൻ സേവനങ്ങൾ എന്നിവയെയും ബാധിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധപരീക്ഷണങ്ങളിൽ സുരക്ഷാ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കും മുന്നറിയിപ്പുകൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

ആധുനിക യുദ്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ശത്രുവിന്റെ ആയുധങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ അവയ്ക്ക് ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത് തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതും പ്രധാന സൈനിക തന്ത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

‘ഹാമർ ഓഫ് ദി ഗോഡ്‌സ്’ എന്ന പേരിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന സംവിധാനം ഈ മാറ്റത്തിന്റെ ഉദാഹരണമായാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ ശേഷി, പ്രവർത്തനപരിധി, പരീക്ഷണവിജയം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഔദ്യോഗിക സ്ഥിരീകരണം ആവശ്യമാണ്.

വരുംകാല യുദ്ധങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം ശത്രുവിന്റെ ജിപിഎസ് സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ലഭിക്കണമെന്നില്ല. സ്വന്തം നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങൾ തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനും ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ സഹായമില്ലാതെയും കൃത്യമായി ദിശ കണ്ടെത്താനും കഴിയുന്ന രാജ്യങ്ങൾക്കായിരിക്കും സാങ്കേതികമായി കൂടുതൽ മുൻതൂക്കം ലഭിക്കുക.