വാഷിംഗ്ടൺ: ലോകത്തിന്റെ സാങ്കേതിക ഭാവി നിർണയിക്കുന്ന പോരാട്ടം ഇനി ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI) സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളിലോ അൽഗോരിതങ്ങളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അത്യാധുനിക സെമികണ്ടക്ടർ ചിപ്പുകൾ, വൻകിട ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ, വൈദ്യുതി, ജലവിഭവങ്ങൾ എന്നിവയുടെ നിയന്ത്രണത്തിനായുള്ള ആഗോള ശക്തിമത്സരമായി അത് മാറിക്കഴിഞ്ഞു. അമേരിക്ക ഈ രംഗത്ത് വ്യക്തമായ ആധിപത്യം പുലർത്തുമ്പോൾ, നിയന്ത്രണങ്ങളെ മറികടന്ന് സ്വന്തം സാങ്കേതിക സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് ചൈന. യൂറോപ്പ് പിന്നിലാകുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയ്ക്ക് മുന്നിലുള്ളത് അവസരങ്ങളും കടുത്ത വെല്ലുവിളികളുമാണ്.
എപോക്ക് എഐയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ആഗോള AI കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് ശേഷിയുടെ ഏകദേശം 72 ശതമാനവും അമേരിക്കയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. 2026-ന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ പുതുതായി കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുമെന്ന് കണക്കാക്കിയ ശേഷിയുടെ 78 ശതമാനവും അമേരിക്കയിലായിരിക്കുമെന്നായിരുന്നു പ്രവചനം.
എൻവിഡിയ പോലുള്ള കമ്പനികളുടെ അത്യാധുനിക AI ചിപ്പുകളും ഗൂഗിൾ, മൈക്രോസോഫ്റ്റ്, ആമസോൺ തുടങ്ങിയ കമ്പനികളുടെ വൻകിട ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുമാണ് അമേരിക്കയുടെ കരുത്ത്. എന്നാൽ ഈ സാങ്കേതിക ആധിപത്യം തകർക്കാൻ ചൈന ശക്തമായ നീക്കങ്ങൾ നടത്തുകയാണ്.
അത്യാധുനിക ചിപ്പുകളുടെ കയറ്റുമതിക്ക് അമേരിക്ക ഏർപ്പെടുത്തിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ചൈനയെ ആഭ്യന്തര സെമികണ്ടക്ടർ നിർമ്മാണത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാക്കി. ഹുവാവേ, എസ്എംഐസി തുടങ്ങിയ കമ്പനികളിലൂടെ ചൈന സ്വന്തം സാങ്കേതിക ശേഷി വികസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള ചിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഇപ്പോഴും വലിയ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു.
അതേസമയം, ആഗോള സെമികണ്ടക്ടർ നിർമ്മാണ ശേഷിയിൽ പത്ത് ശതമാനത്തിൽ താഴെ മാത്രം പങ്കുള്ള യൂറോപ്പും സാങ്കേതിക സ്വയംപര്യാപ്തതയ്ക്കുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ശക്തമാക്കുകയാണ്.
AI വിപ്ലവത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് ഊർജ്ജ ആവശ്യകതയാണ്. ഇന്റർനാഷണൽ എനർജി ഏജൻസിയുടെ കണക്കനുസരിച്ച്, ലോകത്തെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ വാർഷിക വൈദ്യുതി ഉപഭോഗം 2024-ലെ 415 ടെറാവാട്ട്-അവറിൽ നിന്ന് 2030-ഓടെ 945 ടെറാവാട്ട്-അവറായി ഉയർന്നേക്കും.
ഈ വർധനവിൽ അമേരിക്കയും ചൈനയും നിർണായക പങ്കുവഹിക്കും. അമേരിക്കയിൽ 240 TWh-ഉം ചൈനയിൽ 175 TWh-ഉം അധിക വാർഷിക വൈദ്യുതി ആവശ്യകത ഉണ്ടാകുമെന്നാണ് പ്രവചനം.
ഇതോടെ AI വികസനത്തിന്റെ വിജയം ചിപ്പുകളുടെ ലഭ്യതയെ മാത്രമല്ല, കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ തടസ്സമില്ലാതെ വൈദ്യുതി ലഭ്യമാക്കാനുള്ള രാജ്യങ്ങളുടെ ശേഷിയെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഐടി പ്രതിഭാസമൂഹങ്ങളിലൊന്ന് ഇന്ത്യയിലുണ്ടെങ്കിലും ആഗോള AI കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് ശേഷിയിൽ രാജ്യത്തിന്റെ പങ്ക് വെറും 1.6 ശതമാനം മാത്രമാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ ഡാറ്റാ സെന്റർ ശേഷി 2025-ലെ 1.5 ഗിഗാവാട്ടിൽ നിന്ന് 2030-ഓടെ 10 ഗിഗാവാട്ടായി ഉയരുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ. ഇതോടെ വൈദ്യുതി ആവശ്യകതയിൽ ഏകദേശം 57 TWh വർധനവുണ്ടായേക്കാം.
എന്നാൽ വൈദ്യുതി, ജലം, മൂലധനം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന വിഭവങ്ങളുടെ പരിമിതി ഇന്ത്യയുടെ AI മുന്നേറ്റത്തിന് തടസ്സമാകാമെന്ന് സാമ്പത്തിക സർവേ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.
ഗുജറാത്തിലെ ടാറ്റ സെമികണ്ടക്ടർ പദ്ധതിയും നോയിഡയ്ക്ക് സമീപമുള്ള എച്ച്സിഎൽ-ഫോക്സ്കോൺ സംരംഭവും ആഭ്യന്തര ചിപ്പ് വ്യവസായത്തിന് പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത്യാധുനിക AI ചിപ്പുകളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കാൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇനിയും ഏറെ മുന്നേറേണ്ടതുണ്ട്.
ഗൂഗിൾ, ആമസോൺ, മൈക്രോസോഫ്റ്റ് തുടങ്ങിയ ആഗോള കമ്പനികൾ ഇന്ത്യയിലെ AI, ക്ലൗഡ് അടിസ്ഥാനസൗകര്യ വികസനത്തിനായി 67.5 ബില്യൺ ഡോളറിലധികം വരുന്ന നിക്ഷേപ പദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ വിദേശ കമ്പനികളുടെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ഇന്ത്യ AI ശക്തിയായി മാറില്ല. ചിപ്പുകളും AI മോഡലുകളും കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് സംവിധാനങ്ങളും വിദേശ കമ്പനികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെങ്കിൽ ഇന്ത്യയുടെ സാങ്കേതിക ആശ്രിതത്വം തുടരും.
സ്വന്തം സെമികണ്ടക്ടർ വ്യവസായം, AI ഗവേഷണം, ഊർജ്ജസുരക്ഷ എന്നിവയിൽ ഇന്ത്യ നിർണായക മുന്നേറ്റം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്.
അമേരിക്കയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ചിപ്പ് യുദ്ധം ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക, സാങ്കേതിക ശക്തിസമവാക്യങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കുകയാണ്. AI രംഗത്ത് ആരാണ് മുന്നിലെത്തുകയെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് മികച്ച സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ മാത്രമല്ല; അവ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന ചിപ്പുകളും ഡാറ്റാ സെന്ററുകളും ഊർജ്ജസ്രോതസ്സുകളും കൂടിയാണ്.
ഈ മത്സരത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മുന്നിലുള്ള ചോദ്യം വ്യക്തമാണ്: വിദേശ AI കമ്പനികളുടെ ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾക്ക് ആതിഥേയത്വം വഹിക്കുന്ന രാജ്യമായി ഒതുങ്ങണോ, അതോ സ്വന്തം ചിപ്പുകളും കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് ശേഷിയും AI സാങ്കേതികവിദ്യയും വികസിപ്പിക്കുന്ന ആഗോള ശക്തിയായി ഉയരണോ?
AI യുഗത്തിൽ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളല്ല, അതിന്റെ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളായിരിക്കും ഭാവിയിലെ ലോകശക്തികൾ.
