ഇസ്രായേലിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിയെ സംബന്ധിച്ച് വലിയ അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു. പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സഖ്യത്തിന് വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷം നേടാനാകാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിനുള്ള രാഷ്ട്രീയ നീക്കങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകുകയാണ്. പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികൾക്കും സ്വന്തമായി ഭൂരിപക്ഷം ഉറപ്പാക്കാനാകാത്തതിനാൽ അറബ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണ നിർണായകമായേക്കുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ.തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് പിന്നാലെ ഉയരുന്ന പ്രധാന ചോദ്യം നെതന്യാഹുവിന് അധികാരം നിലനിർത്താൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ്. അതോ പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികൾ ഒന്നിച്ച് പുതിയൊരു ഭരണസഖ്യം രൂപീകരിക്കുമോ? ഇരുവിഭാഗങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ ഭൂരിപക്ഷം കണ്ടെത്താനായില്ലെങ്കിൽ ഇസ്രായേൽ വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങാനുള്ള സാധ്യതയും നിലനിൽക്കുന്നു.
ലഭ്യമായ പ്രാഥമിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം, 89.8 ശതമാനം വോട്ടുകൾ എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നെതന്യാഹുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സഖ്യത്തിന് 53 സീറ്റുകളാണ് പ്രവചിക്കപ്പെടുന്നത്. മുൻ സൈനിക മേധാവിയും രാഷ്ട്രീയ നേതാവുമായ ഗാഡി ഐസെൻകോട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പ്രതിപക്ഷ ചേരിക്ക് 48 സീറ്റുകൾ ലഭിക്കുമെന്നാണ് സൂചന.
120 അംഗങ്ങളുള്ള ഇസ്രായേൽ പാർലമെന്റായ നെസെറ്റിൽ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാൻ കുറഞ്ഞത് 61 അംഗങ്ങളുടെ പിന്തുണ ആവശ്യമാണ്. നിലവിലെ സീറ്റ് പ്രവചനങ്ങൾ യാഥാർഥ്യമായാൽ നെതന്യാഹു സഖ്യത്തിന് ഭൂരിപക്ഷത്തിലെത്താൻ എട്ട് സീറ്റുകൾ കൂടി വേണ്ടിവരും. പ്രതിപക്ഷ ചേരിക്ക് 13 സീറ്റുകളുടെ കുറവുണ്ടാകും.
ഇതോടെ ചെറിയ പാർട്ടികളും അറബ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളും സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിലെ നിർണായക ശക്തികളായി മാറുകയാണ്.
തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ രാഷ്ട്രീയ ഘടകം അറബ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള രണ്ട് പ്രധാന പാർട്ടികളുടെ പ്രകടനമാണ്. ഈ പാർട്ടികൾക്ക് ചേർന്ന് 19 സീറ്റുകൾ ലഭിക്കുമെന്നാണ് പ്രവചനം.
ഭൂരിപക്ഷം നേടാൻ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ സഖ്യങ്ങൾ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഈ 19 സീറ്റുകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അറബ് പാർട്ടികൾ ഏതെങ്കിലും സഖ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയോ പുറത്തുനിന്ന് സർക്കാരിന് പിന്തുണ നൽകുകയോ ചെയ്താൽ അധികാരസമവാക്യങ്ങൾ മാറിമറിയാം. എന്നാൽ സീറ്റുകളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ പോലെ ലളിതമല്ല രാഷ്ട്രീയ യാഥാർഥ്യം.
പലസ്തീൻ പ്രശ്നം, ഗാസയിലെ സംഘർഷം, ഇസ്രായേലിന്റെ ദേശീയ സ്വഭാവം, അറബ് ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ വിവിധ പാർട്ടികൾക്കിടയിൽ ആഴത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അറബ് പാർട്ടികളുമായി രാഷ്ട്രീയ ധാരണയിലെത്തുക എന്നത് നെതന്യാഹുവിനും പ്രതിപക്ഷത്തിനും വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
നെതന്യാഹു അറബ് പാർട്ടികളുമായി ഭരണസഖ്യം രൂപീകരിക്കാനുള്ള സാധ്യത നേരത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ അധികാരം നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ നിലവിലെ സഖ്യത്തിന് പുറത്തുള്ള മറ്റ് രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളുടെ പിന്തുണ നേടേണ്ടിവരും.
നെതന്യാഹുവിന്റെ ലിക്കുഡ് പാർട്ടിക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 23.4 ശതമാനം വോട്ടുകൾ ലഭിച്ചതായാണ് നൽകിയിരിക്കുന്ന കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 2022-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ പാർട്ടിയുടെ പിന്തുണയിൽ ഇടിവുണ്ടായെന്ന സൂചനകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവിയെ സംബന്ധിച്ച ചർച്ചകൾ ശക്തമാക്കുന്നു.
ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വർഷങ്ങളായി നിർണായക സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്ന നേതാവാണ് നെതന്യാഹു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്തെ ചില നയങ്ങളും സഖ്യകക്ഷികളുടെ നിലപാടുകളും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അസംതൃപ്തിക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്.
പ്രത്യേകിച്ച് തീവ്ര വലതുപക്ഷ പാർട്ടികളുടെ ഭരണപങ്കാളിത്തം, മതവിഭാഗങ്ങൾക്കുള്ള പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങൾ, സൈനിക സേവനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദങ്ങൾ എന്നിവ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ചർച്ചകളിൽ പ്രധാന സ്ഥാനം നേടിയിരുന്നു.
ചില അതിതീവ്ര ഓർത്തഡോക്സ് ജൂത പുരുഷന്മാർക്ക് നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഇളവുകൾ വലിയ രാഷ്ട്രീയ വിവാദങ്ങൾക്ക് ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രാജ്യസുരക്ഷയും സൈനിക സേവനവും പ്രധാന വിഷയങ്ങളായ ഇസ്രായേലിൽ ഈ ഇളവുകളെച്ചൊല്ലി സമൂഹത്തിനകത്ത് ശക്തമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.
ഇത്തരത്തിലുള്ള വിഷയങ്ങൾ നെതന്യാഹുവിന്റെ ഭരണസഖ്യത്തോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ സമീപനത്തെ സ്വാധീനിച്ചിരിക്കാമെന്നാണ് രാഷ്ട്രീയ വിലയിരുത്തൽ.
എങ്കിലും ലിക്കുഡ് ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷിയായി തുടരാനുള്ള സാധ്യത നിലനിൽക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ നെതന്യാഹുവിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സാധ്യതകൾ പൂർണമായും അവസാനിച്ചുവെന്ന് പറയാനാകില്ല.
നെതന്യാഹുവിനെ അധികാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുക എന്ന പൊതുലക്ഷ്യം പ്രതിപക്ഷ പാർട്ടികളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിന് ആവശ്യമായ രാഷ്ട്രീയ ഐക്യം സൃഷ്ടിക്കുക എളുപ്പമല്ല.
മുൻ സൈനിക മേധാവിയായ ഗാഡി ഐസെൻകോട്ട് പ്രതിപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രധാന നേതാക്കളിലൊരാളാണ്. ദേശീയ സുരക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനുഭവസമ്പത്തും രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തെ സ്വാധീനവും അദ്ദേഹത്തിന് അനുകൂല ഘടകങ്ങളാണ്.
അറബ് പാർട്ടികളുമായി ചില വ്യവസ്ഥകൾക്ക് വിധേയമായി സഹകരിക്കാനുള്ള സാധ്യത അദ്ദേഹം പൂർണമായും തള്ളിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നാണ് നൽകിയിരിക്കുന്ന റിപ്പോർട്ടിൽ പറയുന്നത്.
ഇസ്രായേലിനെ ജൂത രാഷ്ട്രമായി അംഗീകരിക്കുക, ഹമാസിനെ ഭീകര സംഘടനയായി കണക്കാക്കുക തുടങ്ങിയ വ്യവസ്ഥകളാണ് അത്തരമൊരു സഹകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
എന്നാൽ പ്രതിപക്ഷ ചേരിയിലെ എല്ലാ പാർട്ടികളും അറബ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘടനകളുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കാൻ തയ്യാറല്ല. ചില പാർട്ടികളുടെ ആശയപരമായ നിലപാടുകൾ അത്തരമൊരു നീക്കത്തിന് തടസ്സമാകാം.
അതുകൊണ്ട് നെതന്യാഹുവിനെ പുറത്താക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ആഗ്രഹം മാത്രം പ്രതിപക്ഷത്തിന് അധികാരം ഉറപ്പുനൽകുന്നില്ല. വ്യത്യസ്ത ആശയങ്ങളുള്ള പാർട്ടികളെ പൊതുവായ ഭരണപരിപാടിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്നതാണ് നിർണായകം.
നെതന്യാഹുവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വെല്ലുവിളി 61 അംഗങ്ങളുടെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുക എന്നതാണ്.
നിലവിലെ സഖ്യത്തിന് പുറത്തുള്ള ചെറിയ പാർട്ടികളുമായോ സ്വതന്ത്ര നിലപാട് സ്വീകരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ വിഭാഗങ്ങളുമായോ ധാരണയിലെത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് ശ്രമിക്കാം. മന്ത്രിസ്ഥാനങ്ങൾ, ഭരണപരിപാടികൾ, സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ, മതപരമായ ആവശ്യങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിലെ ചർച്ചകൾ ഇത്തരം സഖ്യനീക്കങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതാകും.
എന്നാൽ അറബ് പാർട്ടികളുമായുള്ള സഹകരണം തള്ളിക്കളഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിൽ നെതന്യാഹുവിന്റെ സാധ്യതകൾ കൂടുതൽ പരിമിതമാകുന്നു. മറുവശത്ത്, പ്രതിപക്ഷത്തിന് അറബ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണ ലഭിച്ചാലും എല്ലാ ഘടകകക്ഷികളെയും ഒരുമിച്ച് നിലനിർത്തേണ്ട വെല്ലുവിളിയുണ്ട്.
അതിനാൽ ആരാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ നേടിയത് എന്നതിലുപരി, ആർക്കാണ് സ്ഥിരതയുള്ള ഭൂരിപക്ഷം സംഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുക എന്നതാണ് അടുത്ത സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിൽ നിർണായകമാകുക.
നൽകിയിരിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം, സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥർ, വിദേശത്ത് സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന നയതന്ത്ര ഉദ്യോഗസ്ഥർ തുടങ്ങിയവരുടെ ഏകദേശം അഞ്ച് ലക്ഷം വോട്ടുകൾ കൂടി എണ്ണാനുണ്ട്.
ഇത്രയും വോട്ടുകൾ ബാക്കിയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ അവസാനഘട്ട വോട്ടെണ്ണൽ ചില പാർട്ടികളുടെ സീറ്റ് നിലയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയേക്കാം. ചെറിയ ഭൂരിപക്ഷ വ്യത്യാസങ്ങൾ പോലും നിർണായകമാകുന്ന ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഓരോ സീറ്റിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
78 ശതമാനം പോളിങ് രേഖപ്പെടുത്തിയതായും 1999-ന് ശേഷമുള്ള ഏറ്റവും ഉയർന്ന വോട്ടിങ് പങ്കാളിത്തമാണിതെന്നും കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉയർന്ന പോളിങ് രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തിനുള്ള ജനങ്ങളുടെ താൽപര്യത്തെയാണോ അതോ നിലവിലെ ഭരണത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമത്തെയാണോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത് എന്നതും രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകൾക്ക് വിഷയമാകുന്നു.
ഇസ്രായേലിലെ പാർലമെന്ററി സംവിധാനത്തിൽ വ്യക്തമായ ഭൂരിപക്ഷമുള്ള പാർട്ടിയേക്കാൾ ഭൂരിപക്ഷ പിന്തുണ സംഘടിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന നേതാവിനാണ് സർക്കാർ രൂപീകരണത്തിൽ മുൻതൂക്കം ലഭിക്കുക.
ഒരു നേതാവിനും ആവശ്യമായ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കാനാകാത്ത പക്ഷം സഖ്യചർച്ചകൾ നീണ്ടുപോകാം. രാഷ്ട്രീയ ധാരണകൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ രാജ്യം വീണ്ടും തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടിവരും.
അടുത്ത വർഷത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മറ്റൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടന്നേക്കുമെന്ന സാധ്യതയും അതുകൊണ്ടാണ് ചർച്ചയാകുന്നത്.
ഇസ്രായേലിലെ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങൾ നെതന്യാഹുവിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ഉയർത്തുന്നത്. ഏറ്റവും വലിയ പാർട്ടിയുടെ നേതാവായി തുടരുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം പ്രധാനമന്ത്രിപദം ഉറപ്പിക്കാനാവില്ല. അധികാരത്തിലെത്താൻ ആവശ്യമായ ഭൂരിപക്ഷം കണ്ടെത്തുക എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുന്നിലുള്ള പ്രധാന കടമ്പ.
പ്രതിപക്ഷത്തിനും സ്ഥിതി വ്യത്യസ്തമല്ല. നെതന്യാഹുവിനെ എതിർക്കുന്ന പാർട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള ആശയപരമായ ഭിന്നതകൾ പരിഹരിക്കാതെ ഒരു സ്ഥിരതയുള്ള സർക്കാർ രൂപീകരിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടായിരിക്കും.
ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അറബ് പാർട്ടികൾ സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാടുകളും ചെറുകക്ഷികളുടെ രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനങ്ങളും ഇസ്രായേലിന്റെ അടുത്ത ഭരണകൂടത്തെ നിർണയിക്കുന്നതിൽ നിർണായകമായേക്കാം.
നെതന്യാഹു വീണ്ടും അധികാരത്തിലെത്തുമോ, ഗാഡി ഐസെൻകോട്ടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം ഉയർന്നുവരുമോ, അതോ ഇസ്രായേൽ മറ്റൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം അന്തിമ വോട്ടെണ്ണലിലും തുടർന്ന് നടക്കുന്ന സഖ്യചർച്ചകളിലുമാണ്.
